Fiscale Handgranaat

24 Oktober 2015

Accijnsverhoging op alcoholische dranken

De regering gooit een fiscale handgranaat die ontploft in het gezicht van consument, handelaar en producent. En zelf verstopt ze zich.

 

Het was de bedoeling dat er in De Zevende Dag van zondag 25 oktober een debat zou komen over de drastische accijnsverhogingen op wijnen en sterke dranken die vanaf 1 november van kracht wordt. Jammer genoeg bleek geen van de meerderheidspartijen bereid om de confrontatie aan te gaan met de sectorfederatie Vinum Et Spiritus. Daarom werd het debat ter elfder ure afgeblazen.  

 

De regering gooit een fiscale handgranaat die ontploft in het gezicht van de consument, de handelaar en de producent, en zelf loopt ze hard weg en steekt de kop in het zand. Dit is een democratische besluitvorming onwaardig.

  

De boodschap die we graag tijdens een publiek debat aan de regering hadden meegegeven vindt u hierna:

 

De sector van wijn en gedistilleerde dranken vraagt

 

  1. Dat de datum van inwerkingtreding van de nieuwe accijnsverhoging zou worden uitgesteld naar ten vroegste 1 december 2015
  2. Dat de bevoegde ministers met ons een constructief debat zouden aangaan opdat we hen de noodzaak van een evenwichtige accijnspolitiek kunnen duidelijk maken.

  

De inwerkingtreding van de accijnsverhoging per 1 november 2015

 

  • Veroorzaakt bijkomende kosten. Producenten en handelaars dienen op nauwelijks 14 dagen hun brochures, prijslijsten, websites, catalogi… aan te passen. Dat is nauwelijks haalbaar en het zorgt bovendien voor onnodige en ondraaglijke bijkomende kosten.
  • Destabiliseert de normale werking. De aangekondigde drastische accijnsverhogingen doen een stormloop ontstaan op de winkels. Consumenten willen nog snel een voorraad inslaan om de prijsverhogingen vanaf 1 november te omzeilen. Om aan de toegenomen vraag te kunnen voldoen wordt heel de aanvoerketting onder druk gezet en dreigen zeer veel handelaars niet tijdig aangeleverd te worden
  • En is niet uitvoerbaar bij gebrek aan een gepubliceerd KB en dit op minder dan een week van 1 november. Dit is een schoolvoorbeeld van onbehoorlijk bestuur.

De bevoegde politici moeten inzien dat zij belang hebben bij een meer evenwichtige accijnspolitiek. Wat verstaan wij hieronder?

 

  • Ten eerste: Sinds 2013 zijn de accijnzen op wijn en gedistilleerde dranken door opeenvolgende verhogingen met respectievelijk 60 en 70% toegenomen : zowel voor de consument als voor de sector is het plafond bereikt. De ongebreidelde toename van accijnzen moet stoppen. Dat onze lokale producenten en handelaars nu proberen om volop tegemoet te komen aan deze vraag heeft te maken met het feit dat vanaf 1 november de verkoop in elkaar dreigt te zakken met alle gevolgen voor de economische leefbaarheid en tewerkstelling. Dus ook voor onze sector is inmiddels het plafond al lang bereikt.
  • De stormloop op alcoholische dranken, de toename van de verkoop met minstens 30% sinds de accijnsverhoging werd aangekondigd, toont duidelijk aan dat voor de consument het plafond is bereikt. Na 1 november zal de consument goedkopere alternatieven zoeken en hij zal die zeker vinden over de grens omdat de accijnzen daar véél lager zijn.
  • Ten tweede:  Het is niet langer aanvaardbaar dat de regering voor gelijkaardige producten twee maten en twee gewichten hanteert. Wij vragen dat bierproducten fiscaal op een gelijke wijze zouden behandeld worden als onze producten.
  • Ten derde : Ook de overheid heeft belang bij een meer evenwichtige accijnspolitiek die er mee kan voor zorgen dat de beoogde inkomsten wel degelijk zullen ontvangen worden. Dat zal nu zeker niet het geval zijn. De Vlaamse en Waalse consumenten zullen niet de Belgische schatkist spijzen, maar die van onze buurlanden waar wijnen en sterke dranken voortaan nog goedkoper zullen zijn ’